frontier oost joins forces!

frontier-oost, founded only 6 months ago by Marco, Yorinde and Jimmy, is the seventh organisation that officially joins forces with Sensing Clues to turn wild spaces into safe havens!

By applying their knowledge and skills about design thinking and incremental development, it’s their mission to design for people with the technologies of tomorrow. And that’s what they will be contributing to our growing coalition for wildlife!

Last Friday we signed the agreement. A memorable moment!

Support our work!

Our work is made possible by gracious contributions of organisations and individuals who want to help conserve nature and protect wildlife.

By making a donation, you contribute directly to our development efforts and the support of wildlife rangers in nature reserves all over the world.

OpenEars is a fact!

Breaking News!

We open sourced our Sound Event Recognition sensor and started working with IoT Sensemakers Amsterdam to boost its development and use.

Yesterday night already, participants managed to produce their first fully operational electronic ears!

In the city jungle of Amsterdam we’ll be using OpenEars this summer to assess noise pollution. In the process we’ll dummy proof the sensor and make it more energy efficient.

Once we’ve achieved that, OpenEars will be provided to rangers working in the actual wilderness to protect endangered species like elephant, rhino and tigers.

The source code can be found at github / SensingClues / OpenEars. Developers interested in helping us with the development of the sensor, are encouraged to contact us!

1st DIY sound sensor engineering night!

The SERVAL sensor is still very much a Research & Development project. Before we can deploy the sensor in the bush to detect sounds related to poaching, illegal logging, and so on, considerable efforts are needed. To this end, we sought and found opportunities to speed up the development.

IoT Sensemakers Amsterdam

After a few introductory meetings, we had our first engineering night with IoT Sensemakers Amsterdam. Great fun! And successful, as the participants succeeded in mastering the first step: prepare and startup the existing prototype!

In the next sessions, we will be working on:

  • Testing other microcomputers to run the neural network and reduce power consumption.
  • Testing setup with another (cheaper) microphone.
  • Adding a LoRa-module.
  • Create a cheaper yet robuust housing.

The result we aim at is a user manual describing the various parts of the sensor and the assembly process. With this manual everyone interested can build his own sensor.

We made the software open source, thus allowing you to participate and contribute to its development – which of course, is much appreciated!

Amsterdam Sounds Project

In March / April the Amsterdam Sounds project will start. In this project, which we run in partnership with De Waag, the City of Amsterdam and the Ombudsman Metropool Amsterdam, citizens will be involved in assessing noice pollution in their own neighbourhood.

To assess distinct sound classes, such as scooters, car horns, shouting, and other noises, the SERVAL sound sensor of Sensing Clues will be used. Together with the various neighbourhoods we will be collecting sound samples, that will be used to train our sound classification model.

The output of this “city jungle” project will help us to ready the SERVAL sensor for the real jungle. Both in terms of hardware, software, and sound classification algorithms.

For now, thanks IoT Sensemakers Amsterdam! To be continued!

IN THE NEWS – March 2019

Click here the read the original article in the newspaper.

Deze Nederlandse politie-onderzoeker wil stropers helpen opsporen met een app

Als politie-onderzoeker kent hij de modernste technologie die wordt ingezet bij opsporing. Met zijn stichting zet Jan-Kees Schakel die in om stroperij in wildparken te bestrijden. Laurens Verhagen, 1 maart 2019, 9:17

De luide knal van een geweerschot. Jan-Kees Schakel en zijn vrouw worden midden in de nacht opgeschrikt in hun bamboehut in de jungle van Laos. Ze zijn op dat moment de enigen in het resort. Verder alleen de herrie van de natuur. En dat schot dus ineens. Ze wachten op wat komen gaat. Angstige minuten. Een kwartiertje later horen ze een bootje wegtuffen op de nabijgelegen rivier, richting bewoonde wereld. Het kan maar één ding betekenen, weet Schakel: stropers. Het incident vormt het begin van zijn stichting Sensing Clues. Als onderzoeker en strategisch adviseur bij de politie heeft hij dan al vele jaren ervaring met het gebruik van de modernste waarnemingstechnologieën die kunnen worden ingezet bij opsporing. Dat kunnen camerabeelden zijn, maar ook Twitterberichten: alles wat maar kan helpen bij het opsporen van criminelen of het zo snel mogelijk signaleren van een crisissituatie.

In zijn hut in de jungle van Laos beseft Schakel dat precies dit soort informatie hard nodig is om de natuur te beschermen. Hier kan hij zijn oude en zijn nieuwe werk combineren; voordat hij bij de politie terechtkwam, heeft Schakel jarenlang in de tropen gewerkt als natuurbeschermer. Met zijn stichting wil hij parkwachters voorzien van de technieken waar ook de politie mee werkt. Sensoren, analyseprogramma’s, apps: alles wat maar kan bijdragen aan de strijd tegen stropers. Als het de natuurbeschermers aan één ding ontbreekt, is het real time-informatie.

Jan-Kees Schakel (links) met een parkwachter in Nepal. Beeld Sensing Clues

Schakel kwam er snel achter wat het grote probleem is: er zijn gadgets genoeg, maar die werken vaak niet goed samen. Of ze zijn gebruiksonvriendelijk. Het gevolg is dat veel informatie nog altijd op traditionele wijze wordt overgebracht; mondeling, als de rangers elkaar ’s avonds bij het eten treffen. Of via opschrijfboekjes, die pas na drie maanden door iemand in de computer worden ingevoerd. De stroper is dan al lang en breed gevlogen. 

Een deel van de oplossing is volgens Schakel de app van Sensing Clues. Schakel, die inmiddels nog maar de helft van de tijd bij de politie werkt en de helft van zijn inkomsten heeft ingeleverd, laat de app zien. Eenvoud staat voorop; de ranger kan zijn rapportages doen via een aantal icoontjes. Zo kan hij aangeven dat hij resten van een vuur heeft gevonden, of een strik of bandenspoor. ‘Rangers weten vaak niet of iets van belang is of niet. Logisch ook; pas in combinatie met andere sporen kan de grote lijn duidelijk worden.’ 

Schakel noemt als voorbeeld de vondst van een kapot kapmes door ranger 1 en een paar dagen later in hetzelfde gebied batterijen van een zaklantaarn door ranger 2. ‘De combinatie van zaklamp met kapmes kan duiden op het stropen van giraffen’, weet Schakel. ‘De ene stroper verblindt de giraffe met een krachtige lichtbundel en maakt lawaai met een ratel, waarop het dier in verwarring blijft staan. Zijn collega benadert de giraffe van achter en hakt de achillespezen door, waarop het beest ter aarde stort.’ Het vlees van de – beschermde – giraffe wordt vervolgens op de markt verkocht als ‘bush meat’, goedkoper dan koeien- of geitenvlees.

Vele uren mankracht

‘Alles begint met de waarnemingen. Die kunnen van parkwachters zijn, maar ook van andere mensen die je vertrouwt, zoals boeren, gidsen of toeristen.’ Een ander belangrijk onderdeel is het data- en analyseplatform. Hier komen alle gegevens binnen. Schakel had dit nooit kunnen ontwikkelen zonder de hulp van allerlei partijen die hij vanuit zijn politiewerk al kende. Consultants, juristen, datawetenschappers, vormgevers en programmeurs hebben allen belangeloos hun steentje bijgedragen. Door software zonder licentiekosten beschikbaar te stellen, maar ook via vele uren mankracht. Het resultaat is een systeem dat iedereen snapt. De ranger ziet één duidelijke kaart waarop alle informatie kan worden getoond. Dit alles met als doel meteen actie te kunnen ondernemen.

Verder zijn ook sensoren hard nodig, want mankracht alleen is nooit voldoende. In de Rukinga Wildlife Corridor in Kenia werken bijvoorbeeld zo’n 120 rangers (in groepen van 8) op een gebied van 220 duizend hectare. Dat is maar iets minder dan de provincie Noord-Holland. Op strategische plekken kunnen sensoren worden achtergelaten. Daar komt veel bij kijken, want ze moeten via zonnepanelen (of eventueel een batterij) aan energie komen, maar mogen tegelijk niet opvallen. 

Schakel verstopt een zonnecel voor een sensor in een park in Kenia. Beeld Sensing Clues

Sensing Clues ontwikkelt nu drie typen sensoren: voor het registreren van kunstmatig licht, van elektronica (bijvoorbeeld de signalen die mobieltjes uitzenden) en voor menselijk geluid. ‘Stropers maken veel lawaai’, weet Schakel. ‘Ze wanen zich onbespied omdat het gebied zo groot is. Ze maken dus gerust een vuurtje en zetten de radio aan.’ 

Herbert Prins, hoogleraar Natuurbeheer aan de Universiteit van Wageningen, gelooft enorm in het gebruik van sensoren en AI om stropers op te sporen voordat ze een misdaad hebben begaan. Het is de reden dat hij Sensing Clues ondersteunt door in de raad van toezicht plaats te nemen. De natuurbescherming is volgens hem de laatste decennia ‘gemilitariseerd’, een slechte ontwikkeling. Volgens Prins moet de geweldsspiraal – aan beide kanten vallen dodelijke slachtoffers – doorbroken worden, wat mogelijk is door technologie slim in te zetten. Hij noemt de speciale trackers waaraan het Hilversumse ict-bedrijf Sodaq werkt. Deze worden aangebracht op bijvoorbeeld zebra’s. Door het gedrag van een kudde te analyseren, kan met ‘een waanzinnige precisie’ voorspeld worden of er stropers in de buurt zijn. ‘Zebra’s reageren anders op stropers dan op parkwachters of toeristen. Ze ruiken gevaar als ze mensen zien die sluipen of gewoon wandelen en gedragen zich daar dan ook naar door bijvoorbeeld hard weg te lopen.’

Beeld Eline van Strien

Toys for boys

Hoe veelbelovend al dit soort sensoren ook zijn, het zijn geen wondermiddelen, benadrukt Schakel. ‘Je hebt niets aan gereedschap als het niet onderdeel is van een hele kist. Alles moet goed op elkaar zijn afgestemd.’ En juist daar gaat het vaak mis, volgens Schakel. Hij ziet spectaculaire en mediagenieke voorbeelden voorbijkomen. Camera’s in de hoorn van een neushoorn, drones, noem maar op. ‘Dat ziet er allemaal prachtig uit, maar er is niet altijd goed over nagedacht.’ In de woorden van Prins: toys for boys

Daarom werd Schakel in eerste instantie ook met de nek werd aangekeken toen hij bij parken aanklopte: wéér zo’n westerling die met een gadget komt aanzetten die alles gaat oplossen. Pauline Verheij, programmamanager Wildlife Crime bij dierenwelzijnsorganisatie IFAW, is ‘heel enthousiast’ over het gereedschap van Sensing Clues. ‘Vaak wordt vergeten wat de basisproblemen zijn. Stroperij floreert in landen waar gebrek is aan capaciteit, geld en politieke wil. En waar veel corruptie is. Rangers moeten vaak werken onder slechte omstandigheden, waardoor ze ongemotiveerd zijn. Er is geen benzine, geen uitrusting, geen fatsoenlijke kleding. Dan kun je wel met de nieuwste technieken komen, maar dat lost niets op.’ Terwijl techniek volgens Verheij wel degelijk kan helpen om de bestrijding van stroperij effectiever te maken. ‘Ik geloof erin als het eenvoudig en laagdrempelig is in het gebruik.’ Sensing Clues voldoet daar volgens haar aan.

Voor die gereedschapskist van Sensing Clues moet trouwens nog wel betaald worden. Veel is het niet: een paar duizend euro per jaar voor ondersteuning. Sensing Clues heeft nu afspraken met twee beschermde gebieden: Rukinga Wildlife Corridor in Kenia en Phudunda in Zimbabwe. Dat is het begin, als het aan Schakel ligt: ‘We hebben de ambitie om honderden parken te helpen.’ Zorg is er ook, over de beveiliging van de webomgeving: ‘Stroperij is een miljardenbusiness. Zodra stropers zien dat dit een succes is, gaan ze alles uit de kast halen om ons plat te leggen, zodat rangers hun werk niet meer kunnen doen. We moeten er rekening mee houden dat we van alle kanten worden aangevallen.’ Schakel zoekt dus nog hulp van de beste cybersecuritybedrijven. De constante wapenwedloop tussen beschermer en stroper zal ook op internet worden gevoerd.

Cluey is ready for protecting wildlife!

Celebrating the launch of the Platform for Wildlife Intelligence

Beta-testers are invited

After years of development and testing, Wildlife Works and Phundundu Foundation are among the first to use our Platform for Wildlife intelligence in the field. With the tools that the platform provides, rangers learn what is exactly going on in the field, which enables them to show up in the right place at the right time to stop poachers in their tracks.

The beta-tests are scheduled to continue till Summer 2019. NGO’s working in the field are invited to help us testing the Platform. If you are Interested you can contact us here!

Why MarkLogic? Customers explain..

For some it’s technical magic, for us it’s all about strengthening rangers using cutting edge technologies in harsh and demanding environments.

At 0.33 minutes of this video, Brigade General of the Ministry of Defence explains in clear language the operational value of technologies like MarkLogic in warfare.

If you can’t wait to see how Sensing Clues is using it, jump to 3.19 minutes!

RangerCampus and Sensing Clues join forces!

The mission of the Ranger Campus Foundation is to protect wildlife by strengthening law enforcement in protected areas. They do so by developing and providing law enforcement training and e-learning for wildlife rangers. Through their fieldwork, RangerCampus has in-depth knowledge of, and experience with, the multitude of challenges that rangers face. We are therefore happy to announce that RangerCampus has become Field Partner of Sensing Clues Foundation!
Our joint aim is to strengthen the information position and operational capabilities of rangers. Where Sensing Clues and her technology-partners develop the required technologies, Ranger Campus helps us to identify technology requirements, organise field tests, provide us with first-hand ranger-feedback, and develop training materials where needed.
Together, we turn wild spaces into safe havens!